Rozumiem Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Korzystając z witryny wyrażasz zgodę
na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami Twojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatnosci.
 
1 2 3 4
[CONTENT]
sobota25.11.2017
  • zachód: 16:32
  • wschód: 08:14
  • zachód: 22:49
  • wschód: 13:08
  • faza: półpełny prawy (blask: 33%)
  • następna pełnia: 02 styczeń
  • Szokujące dane z USA i Kanady

    wróć
    Michał Byrecki 2013-09-26
    Opracowanie statystyk gospodarki łowieckiej za rok 2012 w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie dobiegło końca. Ponieważ na terenach tych państw polowania z łukiem są szeroko praktykowane od wielu lat, postanowiliśmy przyjrzeć się jak ono wygląda w kontekście liczb obrazujących pozyskanie jeleniowatych. Analizując przedstawione dane statystyczne uzyskaliśmy wyjątkowo ciekawy obraz całości.
     

    Gospodarka populacją jeleni w zarysie ogólnym

    Na wstępie, zanim przejdziemy do omówienia danych, postarajmy się znaleźć odpowiedź na podstawowe pytanie – jak duża populacja jeleniowatych (sumarycznie: jeleń wirginijski, mulak i jeleń blacktail) zamieszkuje Stany Zjednoczone i Kanadę.
     
     Do znalezienia odpowiedzi na to pytanie, stworzone zostało zestawienie powierzchni lądów danych stanów z szacunkowaną wielkością populacji. Wyniki przedstawione zostały w poniższej tabeli:
     
     
                    Jak widać, średnia ilość jeleni w przeliczeniu na kilometr kwadratowy to 2.1 – co w stosowanych u nas jednostkach odpowiada 21 jeleni na 1000ha. Rekordowymi pod względem ilości populacji są:
    • Mississippi, gdzie na powierzchni 121,488 km2 żyje 1,750,000 jeleni (co daje wskaźnik 144 jelenie na 1000ha)
    • Alabama, której obszar 131,426km2 zamieszkuje 1,600,000 jeleni (121,7 jelenia na 1000ha)
    • North Carolina, z obszarem 126,161 km2 i populacją 1,350,000 jeleni (107 jelenia na 1000ha)
                    Przyglądając się tabeli widać tendencję do zmniejszania się liczby jeleni wraz ze wzrostem szerokości geograficznej. Najwięcej przypada ich na południu (wskaźnik 7.8 szt/km2), najmniej na Alasce i Kanadzie (odpowiednio 0.6 i 0.4)
                    Następnym zestawieniem, ważnym dla gospodarki populacją jest procent pozyskania zwierzyny od całości populacji. Tutaj liczby przedstawiają się następująco:
     
     


     
                    Z powyższego zestawienia widać, że pozyskiwane na niektórych terenach jest niemal do 50% populacji, co nie wpływa na utrzymanie wysokiego wskaźnika populacji – na poziomie 23 jeleniowatych na 1000ha.
     

    Gospodarka jeleniami w pryzmacie polowania z łukiem

                    Przede wszystkim, na wstępie odpowiedzmy sobie, jaki udział we wszystkich polowaniach miał łuk i ile sztuk jeleni zostało nim pozyskanych. Wyniki te ujmuje następująca tabela:
     
     

     
    Procentowy udział łuku jest bardzo zróżnicowany dla poszczególnych stanów. Przeciętnie, za pomocą łuku pozyskiwanych jest 18% jeleniowatych. Natomiast to, co budzi zdumienie, to liczba wszystkich jeleni pozyskanych przy pomocy łuku, która wyniosła w 2012 roku przeszło milion dwieście czterdzieści cztery tysiące sztuk! Dla porównania w roku ubiegłym łukiem pozyskano ok. 1.1 miliona jeleniowatych.
     
    Ponieważ odstrzał jeleniowatych realizowany jest poprzez system dystrybucji pozwoleń na odstrzał z podziałem na broń kulową oraz łuki, to można sporządzić kolejne zestawienie, obrazujące stosunek wydanych pozwoleń na odstrzał do ilości faktycznie pozyskanej zwierzyny. To zestawienie zobrazowane jest w poniższej tabeli:
     
    Z danych widocznych w powyższej tabeli jasno widać, że łuk – choć jest trudniejszym narzędziem, to jego skuteczność jest porównywalna z innymi rodzajami broni.
     
    Innym, bardzo ciekawym zestawieniem, o zaskakującym wyniku, jest zestawienie ilości zwierzyny, która rocznie ginie w wypadkach drogowych w porównaniu do zwierzyny pozyskanej z łuku. Dane te wyglądają następująco:
     
     
    To, co widać w powyższym zestawieniu obrazuje jasno, że w niektórych stanach niemal dwa razy tyle jeleniowatych ginie w wypadkach komunikacyjnych aniżeli pod strzałą. Czyżby tam dla jeleniowatych większym zagrożeniem nie byli myśliwi, lecz… kierowcy?
     
    Przejdźmy do zagadnień związanych z rozrachunkiem ekonomicznym polowań. Dzieląc liczbę upolowanych jeleniowatych przez skuteczność (określaną jako stosunek wydanych licencji do pozyskanych sztuk) otrzymujemy liczbę obrazującą ilość wydanych licencji w sezonie polowań. Mnożąc tę liczbę razy średnią cenę licencji (przyjęliśmy kwotę dla rezydentów uznając obcokrajowców za czynnik marginalny) otrzymaliśmy średni przychód generowany z polowań:
     
     
     
    Rocznie, do budżetu Stanów Zjednoczonych i Kanady, z tytułu polowań wpływa niespełna osiemset milionów dolarów.


     
     

    Dodaj komentarz

    photo user
    odpowiedź do