Rozumiem Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Korzystając z witryny wyrażasz zgodę
na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami Twojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatnosci.
 
1 2 3 4
[CONTENT]
czwartek23.11.2017
  • zachód: 16:34
  • wschód: 08:11
  • zachód: 20:46
  • wschód: 11:59
  • faza: półpełny prawy (blask: 17%)
  • następna pełnia: 02 styczeń
  • Wspomnienie Gaila Martina

    wróć
    red. 2013-09-26
    Gail Martin (Źródło http://www.bowhuntershalloffame.com/members/martingail/index.html)Gail Martin, założyciel jednej z najstarszych i odgrywających kluczową rolę firm łuczniczych w biznesie niemal do dziś, odszedł od nas 21 lipca, w wieku 91 lat.
     
    Jeszcze w październiku ubiegłego roku, Martin wspierany przez swoją żonę i syna Dana, na uroczystościach w siedzibie Bass Pro w Springfield w stanie Montana, został uhonorowany miejscem pośród zasłużonych „Hall of Fame” dla łucznictwa i polowań z łukiem za jego „Wybitne osiągnięcia w zakresie projektowania i wyrabiania sprzętu łuczniczego”.

    W roku 1937, mając zaledwie czternaście lat, Gail rozpoczął strzelanie ze starego wiązowego longbowa swojego brata Glenna. Od tamtej pory coraz bardziej interesował się łucznictwem i w przeciągu kilku lat sport ten pochłonął go całkowicie.
     
    W trakcie II wojny światowej Gail służył w wojsku. Po trzech latach służby, w 1946r opuścił Europę by powrócić do Stanów Zjednoczonych tam poślubić Ewę. W tym samym roku postanowił bardziej zaangażować się w łucznictwo. Z bratem Clintem odbywali wspólne wyprawy łowieckie, w trakcie których Gail strzelał z wypożyczanego od brata łuku refleksyjnego. Wstąpił do lokalnego klubu łuczniczego „Blue Mountain Archers” w 1947 roku, w którym często uczestniczył w turniejach 3D i którego członkiem pozostał aż do śmierci.
     
    Gail Martin zwykł mówić, że jego pierwszym “nowym” łukiem był ten, który zakupił od Damona Howatta w roku 1949. Od tamtego czasu, wybrana przez niego ścieżka życia myśliwego – łucznika przynosiła mu owoce wspaniałych doświadczeń, historii, sukcesu i cudownych filmów.
     
    Założoną w roku 1951 firmę Martin Archery w mieście Walla Walla (stan Washington) prowadził początkowo Gail ze swoją żoną Ewą – a później wraz
    z synami Danem, Terrym i innymi członkami rodziny.

     
    W swojej książce, zatytułowanej “Niezapomniani myśliwi łucznicy” M.R. James napisał opowieść o tym, jak Gail i Ewa Martin w roku 1948, czyli w początkach epoki nowoczesnego łucznictwa, posiadając tylko jedną maszynkę do klejenia lotek wytrwale zmierzali do wytwarzania strzał na potrzeby znajomych.
     
    “Wyśmienite, drewniane strzały wytwarzane przez Gaila I Ewę ostatecznie zostały docenione w świecie łuczników. Małżeństwo zaczęło być rozpoznawane na spotkaniach łuczniczych, gdzie dostarczało promienie i inne akcesoria łucznicze, wyrabiane na potrzeby innych strzelców. Pomimo, że nie dysponowali wielkim zapasem gotówki, Martinowie wytrwale i ciężko pracowali na to, by stać się wytwórcami produktów łuczniczych wysokiej jakości.”

    Weteran przemysłu łuczniczego i zarazem były przewodniczący IBO (Międzynarodowej Organizacji Myśliwych Łuczników, ang. International Bowhunting Organization) na ceremonii „Archery Hall of Fame” prezentował Gaila Martina tymi słowami:
     
    Choć strzały i akcesoria w dalszym ciągu sprzedają się w dużych ilościach, to jednak dla Martina cięciwy okazały się najbardziej dochodowym przedsięwzięciem. To właśnie maszyna opracowana przez Gaila do wyrabiania cięciw  rozwiązywała problemy z ich rozciąganiem i innymi, równie często napotykanymi problemami epoki patyka i sznurka… Przykładem niech będzie długoterminowy kontrakt, który Gail podpisał wraz z Fredem Bearem na dostawę cięciw dla Bear Archery w latach 1960-1970. W tym samym czasie Martin wykonywał cięciwy dla Browninga, Winga, Jenningsa i łuków Allena, produkując w szczytowym okresie produkcji aż siedem tysięcy cięciw w ciągu jednego dnia. Na początku lat siedemdziesiątyh, pracując wespół z synami Terrym i Danem, Gail poświęcił się zaprojektowaniu pierwszego łuku bloczkowego w swojej firmie. W roku 1975 miała miejsce premiera pierwszego łuku Martin - solo-cam, wyposażonego w pełny system ograniczenia naciągu. W rok później Gail wykupił fabrykę Damon Howatt Archery i rozszerzył opracowania w zakresie łuków refleksyjnych i bloczkowych.

    Fakty z biografii Gaila Martina:
    • Utworzył Martin Archery w roku 1951 i pozostał jej prezesem niemal do roku 2013
    • Był osobiście zaangażowany w opracowania i prototypy sprzętu łuczniczego od czasu założenia Martin Archery
    • Posiadał 24 patenty
    • Został laureatem konkursu „Small Business Person” organizowanym przez U.S. Small Business Administration w 1984 roku
    • Został odznaczony przez Kore T. Duryee Nagrodą za Osiągnięcia Życiowe przez myśliwych polujących z łukiem stanu Washington w roku 2003
    • Uhonorowany nagrodą “Hall of Honor” przez Safari Club International w roku 1998
    • Miał na rozkładzie dużą ilość zwierzyny grubej, pozyskanej zarówno z łuków refleksyjnych jak I bloczkowych (w tym jelenie, łosie, wapiti, niedźwiedzie, karibu, antylopy, pekari, gemsboki, guźce, kudu i wiele innych)
    • Członek honorowy klubu Pope and Young
    • Mierniczy zarówno klubu Pope and Young, jak też Boone and Crocket
    • Były członek zarządu ATA (Archery Trade Association)
    • Wprowadzony jako zasłużony dla łucznictwa do “Archery Hall of Fame” we wrześniu 2012

    Dodaj komentarz

    photo user
    odpowiedź do